Nalewki

Przyjmuje się, że twórcą pierwszej nalewki był ojciec medycyny, Hipokrates. W związku z tym przez lata napój wytwarzany z wina i miodu z dodatkiem przypraw nazywano “Hipokrasem”. W VIII wieku n.e. arabscy alchemicy wyprodukowali pierwszy w historii bimber. Po przyprawieniu owego produktu ziołami i miodem rozpowszechniali go jako aqua vitae.

Pomimo tego, iż sekret produkcji spirytusu był pilnie strzeżony, w XIII wieku receptura została opisana przez Arnolda de Villneuve. Gdy okazało się, że alkohol wzmacnia lecznicze działanie wielu ziół, medycy zaczęli zapisywać alkoholowe nalewki na rozmaite dolegliwości.

W XVI wieku we Włoszech powstała pierwsza nalewka przeznaczona do zwykłej konsumpcji. Było to rosoglio - spirytus z olejkiem różanym (w Polsce znany pod nazwą rosolis, podawano go dzieciom przy różnych schorzeniach). Inne znane powszechnie likiery i nalewki to: Charteuse, wyprodukowane w opactwie La Grande Charteuse w 1605 roku oraz Benedyktynka, wyprodukowana przez benedyktynów z Normandii.

Wkrótce potem wszelkiej maści nalewki i likiery zyskały wielką popularność w całej Europie, a każdy naród miał charakterystyczny dla siebie trunek. Do Polski moda na nalewki (zwane dawniej kordiałami) dotarła prawdopodobnie wraz z Henrykiem Walezym. Typowo polskim specjałem był napój zwany krupnikiem. Wkrótce potem w apteczce każdego polskiego dworku stało kilka gatunków nalewek, a receptury były pilnie strzeżone i przekazywane z pokolenia na pokolenie.



likiery